آشنایی با استاندارد CEFR

آشنایی با استاندارد CEFR

موضوععمومی
سطحهمه ی سطوح

در دنیای آموزش زبان های خارجی از اصطلاح های متنوعی برای سطح بندی زبان آموزان یا محتوا استفاده می شود. مقدماتی، متوسط و یا پیشرفته رایج ترین آنها هستند که به صورت گسترده به کار برده می شوند اما آیا روش بهتری برای سطح بندی آموزشی وجود ندارد؟ البته که دارد. موارد ذکر شده تنها اشاره ای عمومی به این موضوع دارند. در بحث تخصصی آموزش اما استاندارد CEFR به عنوان استانداردی بین المللی مطرح است که به تبیین این مسئله می پردازد. در این مقاله به صورت جامع به آشنایی با استاندارد CEFR خواهیم پرداخت.

استاندارد CEFR

_

استاندارد CEFR یا Common European framework of reference for languages که به فارسی (و تعبیر ویکی پدیا) چهارچوب اروپایی مشترک مرجع برای زبان ها ترجمه شده است، استانداردی برای سطح بندی آموزش و ارزیابی فرایند آموزش زبان های خارجی ست که توسط شورای اروپا در سال ۱۹۷۵ به وجود آمده که آخرین تغییرات و به روز رسانی های آن (تا زمان نگارش این مطلب) در سال ۲۰۲۰ به انجام رسیده است. بر مبنای این استاندارد کلیه زبان آموزان، محتواهای آموزشی و همچنین آزمون های ارزیابی زبان به شش دسته تقسیم می شوند که هر دسته معرف ویژگی های مخصوص آن سطح است.

در ابتدای معرفی این چهارچوب، زبان انگلیسی و کمتر از یک سال بعد زبان فرانسه بر مبنای آن تدریس شدند. با توجه به مفاهیم بسیار روشن و دقیقی که در این چهارچوب عنوان شده است که فرایند تولید محتواهای آموزشی، آموزش و همچنین ارزیابی و امتحان را ساده می کند معیاری برای سایر زبان ها به وجود آمد تا آنجا که امروز ۳۹ زبان در فرایند آموزش از آن تبعیت می کنند.

گروه های مخاطب CEFR

_

اینکه وجود چنین استانداردی برای چه کسانی مناسب است نیز یکی دیگر از بحث های مهم در این زمینه است. در یک پاسخ کلی می توان گفت که هر کسی که در حوزه آموزش زبان فعالیت می کند اعم از زبان آموز، مدرس، مولف، سازمان های بین المللی و حتی اداره های مهاجرت کشورهای مختلف گروه های مخاطب این استاندارد هستند. با CEFR شرایط برای قانون گذاری و سطح بندی آماده و فرایند آموزش و ارزیابی با دقتی بالاتر انجام می شود.

اما بدون تردید استاندارد CEFR برای مدرسان امتیاز بسیار بزرگیست. CEFR نقشه راه دقیقی برای گذر از نقطه ی ابتدا به انتهای آموزش فراهم می کند. بدین وسیله می توان مطمئن شد که زبان آموز در سطحی مشخص چه اندوخته هایی داشته و به چه مواردی برای رسیدن به مرحله بعدی نیازمند است. علاوه بر آن به صورت تقریبی مدت زمان این پروسه نیز مشخص می گردد.

سطوح شش گانه در CEFR

_

در استاندارد CEFR شش سطح در سه دسته کلی تعریف شده اند که هر دسته شامل دو سطح است. سطح اول یا مقدماتی (Basic) شامل دو سطح A1 و A2، سطح دوم یا مستقل (Independent) شامل دو سطح B1 و B2 و سطح سوم یا ماهر (Proficiency) شامل دو سطح C1 و C2 می باشد. حالا شاید جدول کوچکی که پشت اکثر کتاب های آموزشی ست و یا علامت کوچکی که در دیکشنری هایی مانند آکسفورد، لانگمن یا کمبریج کنار واژگان قرار می گیرد که معرف سطح آن کلمه است قابل فهم تر به نظر برسد.تقریبا تمامی موسسات آموزشی معتبر در دنیا از این نشانگر برای مشخص کردن سطوح استفاده می کنند. اما بیاید کمی عمیق تر به هر یک از این سطوح نگاهی بیندازیم.

سطوح شش گانه در cefr

آشنایی با استاندارد CEFR – منبع : Cambridge language assessment

زبان آموزانی که از منابع آموزشی مطابق با استاندارد CEFR استفاده می کنند بر مبنای چهار ویژگی ارزیابی می شوند. این چهار ویژگی توانایی های هر زبان آموز در هر یک از بخش های آموزش را نشان می دهند. مهارت شنیداری، خواندن، گفتاری و نوشتاری چهار مهارتی هستند که در هر سطح آموزش داده می شوند و در نهایت پس از ارزیابی و در صورت حصول نتیجه اجازه ورود زبان آموز به سطوح بالاتر را صادر می کنند.

سطح یک : A1
_

در A1 زبان آموز با مفاهیم ابتدایی زبان همچون حروف الفبا، اعداد، ساعت و تاریخ، انواع صداها و عبارت های ساده برای سلام و احوالپرسی و … آشنا می شود. اما توانایی های وی بدین شرح است:

مهارت شنیداری: می تواند جملات و عبارت های ساده ای که به صورت واضح و آرام بیان می شوند را درک کند.

مهارت خواندن: متون کوتاه با عبارت های آشنا و ساختارهای گرامری ساده را خوانده و درک کند.

مهارت نوشتاری: توانایی نوشتن عبارت هایی کوتاه و ساده را با دایره ی محدودی از لغات داراست.

مهارت گفتاری: عبارت هایی ساده و ضروری همچون سلام و احوالپرسی، معرفی کردن و … را می تواند بیان کند. سوالات کوتاه و جواب های کوتاه مشخصه این دسته از زبان آموزان است.

سطح دو : A2
_

در این سطح زبان آموز با مفاهیم پایه ای آشنا شده و توانایی برقراری ارتباط به ساده ترین شکل ممکن را داراست. با این شرط که مخاطب نیز با استفاده از واژگان مقدماتی و با سرعت پایین و وضوح بالا ارتباط برقرار کند. مسائلی همچون خانواده، سن و تحصیلات، شغل و … از جمله مواردی هستند که زبان آموز می تواند با ساختارهایی ساده بیان کند.

مهارت شنیداری: زبان آموز می تواند عبارات آشنا که با سرعتی معمولی و وضوحی بالا بیان می شود را درک کند. دایره این فهم شنیداری در سطح مسائل عمومی است.

مهارت خواندن: متون کوتاه یا نامه ها را که از واژگان مقدماتی در آن استفاده شده است را خوانده و متوجه شود. متونی که در سطح کمی بالاتر قرار دارند را به طور نسبی درک کند.

مهارت نوشتاری: در مورد مسائل روزمره و عمومی مطالبی را توضیح دهد. در این مهارت تفاوت آشکاری با سطح قبلی وجود ندارد. اما زبان آموز قادر است که جملات خود را نسبت به سطح قبلی کمی طولانی تر کرده و از حروف ربط استفاده ی بهتری داشته باشد.

مهارت گفتاری: مشابه آنچه در مهارت نوشتاری رخ می دهد در مهارت گفتاری نیز مورد انتظار است. نحوه تلفظ زبان آموز پیشرفت محسوسی داشته و می تواند جملاتی در رابطه با مسائل روزمره بیان کرده و سوال و جواب های کوتاه در همین زمینه را نیز جلو ببرد.

سطح سه : B1
_

این سطح، شروع آموزش های متوسطه است. قادر هستید تا مفاهیم روزمره و عمومی را فهمیده و درک بهتری از دریافت های خود داشته باشید. سطح واژگان افزایش خوبی نسبت به سطوح قبل پیدا می کند. همچنین توانایی برقراری ارتباط اولیه هر چند با اشکالات فراوان میسر می شود.

مهارت شنیداری: زبان آموز قادر است شنیده هایی مرتبط با مسائل روزمره، عمومی و آشنا را بهتر درک کند. در صورت شنیدن مطالبی در سطح بالاتر می تواند عبارت های آشنا را تشخیص دهد.

مهارت خواندن: با توجه به پیشرفت دایره لغات، زبان آموز قادر است متون عمومی مرتبط با رشته تحصیلی یا علاقه مندی های خود را به طور نسبی درک کند.

مهارت نوشتاری: توانایی نوشتن در رابطه با مسائلی که با آن آشناست را دارد. این نوشتار البته با ساختارها و عبارت های ساده ایجاد شده است.

مهارت گفتاری: توانایی برقراری ارتباط کلامی در محیطی خارج از زبان مادری را به صورت نسبی داراست و نیازهای اولیه خود را برطرف می کند.

سطح چهار : B2
_

این سطح به اعتبار نظر بسیاری از کارشناسان مهمترین سطح در یادگیری هر زبانی ست. عمده ی زبان آموزانی که هرگز به مهارت بالا در زبان دست پیدا نمی کنند در این سطح از پروسه یادگیری جدا شده اند.  با این حال دسته اندکی که از این مرحله گذشته اند معمولا به هدف نهایی تسلط بر زبان دست می یابند.

مهارت شنیداری: کیفیت مهارت شنیداری به طرز قابل توجهی ارتقاء پیدا کرده و زبان آموز می تواند طیف متنوعی از اطلاعات را درک کند. سطح درک وی از فیلم ها، سخنرانی ها و … به طوریست که عمده مطالب را فهمیده و درک می کند.

مهارت خواندن: به واسطه ی گسترش دایره لغات و درک بهتری از دستور زبان، زبان آموز توانایی مطالعه متون متنوعی را داراست. به ویژه در مسائل آشنا مشکل چندانی برای فهم مطلب نخواهد داشت.

مهارت نوشتاری: زبان آموز می تواند در رابطه با مسائل عمومی و آشنا، بنویسد و از جملات و عبارات سطح بالاتری نسبت به قبل استفاده کند. هر چند که همچنان دقت و انسجام لازم را در نوشتار به دست نیاورده است.

مهارت گفتاری: زبان آموز این سطح به راحتی می تواند صحبت های عمومی را درک کرده و پاسخ دهد. صحبت وی روان اما عاری از اشتباه نیست و از گستره ی خوبی از عبارت های روزمره استفاده می کند.

سطح پنج : C1
_

در C1 زبان آموز پا به مسائل پیشرفته گذاشته و توانایی لازم برای ارتباط موثر کلامی یا نوشتاری را پیدا می کند. افزایش چشمگیر درک مطلب و درک کلی آن از ویژگی های مهم این سطح است.

مهارت شنیداری: زبان آموز قادر است طیف متنوعی از سخنرانی ها، فیلم ها و سریال ها و … را درک کرده و به راحتی موضوع را دنبال کند. بخش هایی که متوجه نمی شود را حدس زده و درک تقریبا کاملی از موضوع داشته باشد.

مهارت خواندن: قادر است مطالب و مقالات مختلفی در زمینه های گوناگون را بخواند و درک کند. کتاب های عمومی و تخصصی ای که با موضوع آن آشناست را به راحتی خوانده و دنبال کند.

مهارت نوشتاری: زبان آموز می تواند در مسائل مختلفی نظرات خود را در متن، بدون مشکل خاصی بیان کند. معدود مشکلاتی مرتبط با دقت و انسجام در متن ممکن است رخ دهد که در انتقال مطلب مشکلی نخواهد بود.

مهارت گفتاری: زبان آموز به راحتی در مورد مسائل مختلف صحبت و ارتباط را بدون مشکل خاصی دنبال می کند. امکان بروز اشتباه های کوچکی در تولید کلام و ساختار هست اما مانع ادامه مکالمه نمی شوند.

سطح شش : C2
_

این مرحله پایان پروسه زبان آموزی به شکل آکادمیک در چهارچوب استاندارد CEFR است. در C2 به مهارت بالایی از زبان دست پیدا کرده و توانایی ارتباط در موقعیت های گوناگون را خواهید داشت.

مهارت شنیداری: زبان آموز به راحتی قادر به درک انواع متریال شنیداری همچون فیلم و سریال، سخنرانی، رادیو و … خواهد بود و یا در هنگام مکالمه با سرعت و حتی لهجه های مختلف نیز به مشکل خاصی برنخواهد خورد.

مهارت خواندن: همه نوع متن از مقالات آنلاین تا مجلات و روزنامه ها و … را خوانده و متوجه می شود.

مهارت نوشتاری: زبان آموز می تواند با جملاتی متنوع مسائل را به صورت تحلیلی و با استدلال شرح دهد.

مهارت گفتاری: زبان آموز قادر است به راحتی ارتباط برقرار کرده و منظور خود را به خوبی بیان کند. صحبت وی نیز برای دیگران واضح و از تلفظ صحیحی برخوردار است. زبان آموز قادر است از عباراتی طبیعی که در بستر زبان مقصد پرکاربرد است در جای درست استفاده کند.

مدت زمان هر سطح در CEFR

_

اگرچه بیان این مطلب که پروسه آموزش در زبان چه مقدار زمان می برد و یا چند ماه یا سال برای تسلط یافتن بر یک زبان خارجی نیاز است تا اندازه ای غیرممکن به نظر می رسد اما با این حال در صورتی که به چهارچوب خاصی که در استاندارد CEFR تعیین شده است دقت کنیم و نیازمندی های آن را بررسی و محیا کنیم می توانیم به صورت تقریبی جوابی منطقی برای آن ارائه کنیم. نکته مهم آن است که جدول ارائه شده توسط ALTE بدون در نظر گرفتن شرایط زبان آموزان تهیه شده است. به این معنا که مواردی همچون استعداد، تلاش، محیط آموزشی و … در نظر گرفته نشده اند.

جدول زیر بر مبنای تحقیقات ALTE یا Association of Language Testers in Europe تهیه شده است. نکته مهم اما درک صحیحی از عبارت “Guided learning” است. معنای آن در تعریف ALTE مترادف با آموزش تحت نظر مدرس باتجربه و انجام تکالیف درسی است. در نتیجه این زمان باید با نظارت مدرس با متریال آموزشی استاندارد و انجام منظم تکالیف باشد. اطلاعات ارائه شده در جدول زیر مدت زمان لازم برای آموزش هر سطح در محیطی آموزشی مبتنی بر استاندارد CEFR است.

مدت زمان هر سطح در cefr

آشنایی با استاندارد CEFR – منبع : Cambridge language assessment

حمایت
_

در صورتی که از مطالب این سایت استفاده کرده و رضایت دارید می توانید با معرفی آن به دیگران قدم بزرگی برای هر چه بیشتر دیده شدن و تداوم تولید محتوای آن بردارید. در کنار سایت، همچنین همراهی در یوتیوب نیز راه دیگری برای حمایت و دلگرمی من در ادامه این مسیر است.

دیدگاهی ثبت نشده است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *